|
|
|
|
|
هارای هارای من ترکم «ملت ترک ایران» قرن بیست و یکم، عصر رستاخیز ملّیت هاست «گاسپار بیرو» هویت خواهی عاصیانه یا ملت سازی عاقلانه
ملت شریف تورک ایران بنا به قضاوت منصفانه تاریخ، تورکان در سرزمین ایران، یا حاکم مطلق بوده اند ویا بیشترینِ حاکمیت ها را داشته اند. سلسله های غزنویان، سلجوقیان، خوارزمشاهیان، اتابکان، تیموریان، آق قویونلوها، قراقویونلوها، صفویان، افشاریان و قاجار، همگی تورک و حدود هزار سال بعد از اسلام بر ایران حکمرانی کرده اند. از لحاظ جمعیتی نیز تورکان در ایران، اکثریت مطلق و یا اقلا اکثریت نسبی را حائز بوده اند. دراین زمینه پدرعلم سوسیولوژی و فلسفه تاریخ، ابن خلدون تثبیتی دارد که گویای این حقیقت علمی و تاریخی است. به گفتهِ او «ایران سرزمین تورکان است». سابقهِ هویّت عمودی در تاریخ و حضور گستردهِ افقی در پهندشت ایران، شاهد علمیِ این مدعاست. این بیان به تنهایی فلسفه تاریخی، ساختار اجتماعی و فرهنگی ایران را از هر گفته دیگری رساتر و گویاتر بیان می کند. واقعیتی انکارناپذیر است که اغلبِ آثار فرهنگی مادی و معنوی اعم از افتخارات انسانی، علمی، ادبی، هنری، صنعتی، لشکری، کشوری، معماری، بدست تورکان و یا با حمایت و عنایتشان، در دوران زمامداری آنان بوجود آمده است. ولی در طول صد سال اخیر، استعمار خارجی با همیاری دشمنان داخلی، و خائنان خودی، توازنِ بحق و طبیعیِ سیاستِ ایران را برهم زد و سیاست تورک زدایی را ظالمانه مرسوم سرزمین ایران و جایگزین حکومت و پادشاهی ترکان کرد. استعمار از آغازِ مبارزات مشروطه طلبی، بدست خودِ ما، زمینه انتقال قدرت وخلع ترکان ایران را از دولتمداری آغاز و با کودتای منحوسِ رضاخانی به انجام رسانید. در این راستا تظلمات تاریخی بر ملت تورک ایران شروع گردید که داستان مصیبت بار مشروطیت و در ادامه آن شهادت بزرگ مردانی همچون ستارخان و روحانی شجاع، شیخ محمد خیابانی درآذربایجان، کلنل محمد تقی خان پسیان در خراسان، اسماعیل خان صولت الدوله قشقایی در شیراز، در دورانِ حکومت رژیم شوونیستی پهلوی، و تراژدی غم انگیز آیت الله العظمی شریعتمداری و مبحث خفّت بارِ کاریکاتور روزنامه دولتی ایران، و متعاقب آن شهادت مظلومانه اقشارمختلف، به ویژه دانشجویان، جوانان و دستگیری، شکنجه و زندانی شدن طیف عظیمی از ملت قهرمان و بزرگ تورک ایران، همه نمود هائی زشت از این سیاست ترک ستیزی می باشد. رژیم منحوس و فرهنگ کش پهلوی، این دشمن قسم خورده ترکان ایران، کمر به اضمحلال مطلق ما بست و پدران ما را با نمایشات ترقی خواهی وایجادِ امنیت، چنان هیپنوتیزم کرد که فروریختن کاخ هویتِ خویش را ندیدند، و فشار حلقه طناب را بر فرازِ چوبه اعدام ملی و فرهنگی، بر گلوی خود احساس نکردند. ملت شریف و بزرگ تورک ایران تصویر تاریخِ مجعولِ ایران در چند دهه اخیر، پیامی مهم و حیاتی ارائه می دهد و آن این که ملت تورک ایران مرده است و یا محکوم به مرگ است و باید بمیرد. درادبیات و اندیشه شوونیستان، ملتی به نام ملت ترک ایران وجود ندارد تا به زنده بودنش اندیشید. البته حق با شوونیستان است چون ملتی که موجودیتش کتمان، تاریخش تحریف، زبانش لال، هویت و فرهنگش نابود شود، آن ملت ذاتا مرده است و موجودیت ندارد. و بر این مبنا الحق که ملت تورک ایران مرده است. اما به اعتقاد ما، این ملت در طول تاریخ نشان داده است که هرگز نمرده و نمی میرد. ولی امروزه با استفاده از بحران هویتی ما و با لطائف الحیل، مرده نگه داشته می شود. فقط با بهره گیری از این نقطه ضعف است که شوونیزم دوام می یابد. استمرار تاریخیِ یک ملت، به حیاتِ فرهنگ و هویت آن ملت وابسته است که اساس فرهنگِ آن، به تاریخ، و بنیانِ هویتش به زبان آن ملت مربوط است. کارشناسان معتقدند که عدم تحصیلات اولیه به زبان مادری، کودک را از رشد و شکوفائی ذهنی باز می دارد و اعتماد به نفس او را پایمال می کند. طبعا فرآوردهِ این استعمار فرهنگی انسانی متزلزل، غرق و مبهوت در بحران هویت، شرمناک و تهی از خود، و منزجر و فراری از خودی خواهد بود. امروز بقایایِ تفکرات نژادپرستانهِ موروث رژیم گذشته، هنوز با برنامه های موذیانهِ کلان، جوانان ما را به بیکاری، سردرگمی، ترک خانه و کاشانه معروض و به نا امیدی، بی تفاوتی و اعتیاد جسمی یا الیناسیون فکری مجبور می کنند. رمزِ بقایِ یک ملت به دوامِ اتحاد و یکپارچگیِ آن است و خوب می دانیم که اساسِ اتحادِ آن به همدلی در اهداف، واساس یکپارچگیش، به حفظ جغرافیای آن ملت بستگی دارد. متاسفانه تاریخ صد ساله اخیر ایران مبین این است که شوونیزم هر چهار عنصر اصلی ملت ما یعنی تاریخ، زبان، اتحاد و جغرافیا ی ملت بزرگ تورک ایران را هدف حمله همه جانبه خود قرار داده است. شعار"هارای هارای من تورکم" که لرزه بر اندام شوونیزم انداخت، روح اعتراضات مدنی و چکیده مانیفست ملی ما بود. این، روح پیام قهرمانان آذربایجان، نماد هویتیِ مبارزات ملی ما و سایر تورکان ایران است. امروز جای نگرانی است که سیر حرکات هویت خواهی تورکان، با انحراف به هویتهای فرعی و انشعابی، ملت تورک ایران را از هم مجزا و هریک را به اقلیتی محدود و منطقه ای تبدیل نماید. تالی وحشتناکِ دیگرِ این امر، آن است که سه چهارمِ ملت ما را، که در خارج از جغرافیای آذربایجان ساکنند، وادار به انتخاب و مجبور به رو در روئی باهم کرده و آرزوها و تدابیر دیرینِ استالین و رضاخان و برنامه های نوین آپارتاید را عملی سازد. از نقطه نظر جغرافیایی ملت تورک تنها ملتی است که در ایران حضور منطقه ای ندارد و بیانِ "همه جای ایران سرای من است" به جز از جانبِ تورکان ایران، ادعائی گزاف و مصداقی موهوم است ولاغیر. بنا به گواه تاریخ، ایران سرزمین پدران ماست و ما برای اعاده و استرداد میراث خویش، قهر و فرار را(اقلا در این مرحله) چاره کار نمی دانیم. در چنین شرایط و اوضاع واحوال است که بازنگری استراتژی و بازاندیشی تاکتیک های حرکت ملی ما درخارج، با نیتی صادقانه، برای نزدیکی به اصول مبارزات ملی داخل، با مراعات ظرفیت های آگاهی و آرمانیِ آن و ملاحظه محدودیت های امنیتی و سیاسی موجود، یک ضرورت تاریخی است تا ضمن پاسخگویی به نیازهای اساسی ملت بزرگ تورک ایران که همانا احیای فرهنگ و تاریخ، هویت و زبان، اتحاد و همدلی و یکپارچگیِ جغرافیایِ تورکان ایران است، به اکثریت حاشیه نشین و احیانا خزیده در چنبر آسیمیلاسیون، اعلام نماییم که: ملت بزرگ تورک ایران نه مرده است، نه می میرد و نه خواهد مرد و به هیچ ملت و جریانی نیز اجازه نخواهد داد که او را مرده نگه بدارد. بگوییم: ما باید بیدار شویم تا زنده بمانیم. بگوییم: عصر جدید برای ملت بزرگ تورک ایران عصر حیات و ممات است. اگر بیدار شده و با استحاله مبارزه کنیم زندگی با ماست وگرنه ما را زنده بگور و فرهنگ، تاریخ، هویت، زبان، اتحاد، همدلی، یکپارچگی و جغرافیای سراسری ما را نیست و نابود و کلا تصاحب خواهند کرد. بگوییم: باید بیدار شده و زنده بمانیم تا فرزندانمان، یکباره اسیر ملتهای دیگر نشوند و خودمان تا ابد، سزاوارِ نفرین تاریخ نشویم. راستی چه ننگ است میراث ننگینِ اسارت بر فرزند گذاشتن و نفرینِ ابدیِ تاریخ بر خود روا داشتن. ملت شریف و بزرگ تورک، امروز، ما بر آن معتقدیم که طرح مسائلی نظیر فدرالیسم یا استقلال، ساختار حکومتی ویا فلسفه اقتصادی آن، امری غیر ضروری، غیر مفید و انحرافی است. بعد از یک قرن کامل اسیمیلاسیون و الیناسیون طراحی شده ومستیم دولتی، همراه با توطئه های استعماری خارجی و داخلی، تنها همت در"بیداری ملی" و "رجعت به خویشتنِ خویش" درمان درد ما میتواند باشد. ما نمیتوانیم کف خواسته هامان را از سقف آگاهی، ظرفیت فکری، و خواستهای ملی اکثریت عظیم ملتمان بالاتر و دور از دسترس و تفکر آنها قرار دهیم. این خود میتواند الیناسیون نهائی را موجب شود. روشنتر بگوئیم، در شرایط فعلی، تندروی، و طرح مسائل آرمانی، بیشتر موجب استحاله شده، و وظیفه تیر خلاص را انجام میدهد تا نسخه نجات ملی. ما امروز به ملت سازی نیاز داریم و بس. لذا،وظیفه ملی ترکان ایران، در این برهه از پروسه بیداری ملی و رجعت به خویش، مبارزه برای رسمیت زبان تورکی، و باز خوانی معتبر و باز نویسی مستندِ تاریخ ملت تورک ایران است، که در نوشته های بعدی تحلیل و توصیه خواهندشد. سرافراز باد ملت ترک ایران آوریل 2010 کالیفرنیا دکتر علیرضا نظمی افشار alnazmi@yahoo.com (209)606-2947 |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه سی ام فروردین 1389ساعت 22:36 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
تحلیل و بیانیه مهم دکترعلیرضا نظمی افشار موسس کنگره جهانی ترکان ایران در رابطه با جنبش سبز
خواهران و برادران عزیزم روی سخنم با شما ترکان شریف ایران است.
منطقه خاورمیانه، خصوصا ایران، آبستن حوادثی اجتناب ناپذیراست و برغم تمام ناروائی ها و بیشرمی های تاریخی که در صدسال گذشته در این سرزمین بر ما روا شده، خواهی نخواهی سرنوشت آن با سرنوشت ما بهم تنیده است.
ولی، بناحق نیست اگر اعتراف کنیم که نه تنها، گاها این ناروائی ها نتیجه اشتباهات خود ما بوده است، بلکه خودی ها نیز، در هر شکل و لباس واعتقادی که بوده اند، در تحمیل آن ناروائی ها بر ما رل عمده ای بازی کرده اند.
تحلیل این امر در این مقال کوتاه نمیگنجد و من فقط بدین سخن اکتفامیکنم که دشمن، همیشه بنوعی، و اغلب موذیانه، از صفاتِ تحریک پذیری وعدالت خواهی ما سوء استفاده و از صداقت، نیرو، و شجاعتِ ما، استفاده ابزاری نموده است. تاریخ هزارساله اخیر ما مشحون ازحوادثی است که با این دغلبازی ها رقم خورده و همیشه، و بدون استثنا، سرنوشت ما، بعد از این حوادث، ناگوار تر از آغاز آن بوده است. ما یلدغ المومن من حجر واحد، مرّتین. انسان با ایمان از یک سوراخ سنگ، دو بارگزیده نمیشود.
در مورد حرکت سبز سخن میگویم.
بدیهی است که ما هر حرکت عدالت جویانه و آزادی خواهی را حمایت و هر نوع سرکوب و خشونت را محکوم میدانیم. اما، حرکت سبز ایران نه مسئله ماست نه موضوعیتی با ما دارد و نه درمانی برای دردهای ما در مدِ نظر.
1 - حرکت سبز ایران یک حرکت دموکراسی خواهی نسبی و انتخابی است که مربوط به طبقه ای از ملت فارس و مسلما در محور حفظ منافع ملی فارس زبانان و آریا مداران است. طراحانِ این حرکت حتی برای خالی نبودن عریضه هم که شده، از حقوق هفتاد در صد ملل اسیر و تحت ستم ایران سخن نمیگویند چون چنان با آن مخالفند که حتی تقیه را هم در آن روا نمیدارند.
2 – حرکت سبز نماینده سرمایه داری فارس است ومسلما، منافع و مصالح اقتصادی ترکان ایران در آن ملحوظ نیست.
3 – رهبران حرکت سبز در زمینه های نژادپرستی آریائی و تفکرات آپارتاید، وارثان صادق تفکرات آریامهری و رضاخانی هستند.
4 – رهبران حرکت سبز سرکوبگرانِ حرکت معقول، و منطقیِ خلق مسلمان بزعامت حضرت آیت الله العظمی شریعتمداری بودند و در خرداد سال 85 حرکت ملی ومدنی ما را بایکوت کردند.
5 – ترکان ایران و در راس آن مردم آزربایجان، خاطرات تلخی از مشارکت در مبارزات سراسری دارند. بارزترین آن مبارزات مشروطه است که ما را، بنام عدالت خانه بمیدان کشیدند، و ترکان را، بدست خود، از حاکمیت و دولتمداری خلع، و زمینه انتقال قدرت و سلطنت هزار ساله ترکان را با کودتایی مسخره، به رضا خان آماده نمودند.
6 – اعتماد ملی ما برای همکاری با نژادپرستان و متجاهرین به راسیسم، به صفر رسیده است.
7 – رهبران حرکت سبز، توافق نهائی خود را با رهبری شوونیزم آریائی لوس آنجلس بانجام رسانیده اند. در هر حال چه شکست بخورند و چه به تعویض دولت دست یابند و چه به سقوط رژیم نایل آیند، فقط افراد والبسه ظاهری آنها دگرگونه خواهد بود، تفکر همان نژادپرستی و ترک ستیزی است.
8 – آنهائی که میخواهند شورش و نا امنی را با عناوین"آزربایجان قهرمان" و "آزربایجان مبارز" به سرزمین آزربایجان که قلب و مغز ترکان ایران است، بکشانند، علاوه بر استفاده ابزاری، قصد تخریبی بمنظور جلوگیری از مراجعت سرمایه ها به آزربایجان را دارند. سرمایه امنیت میخواهد و از نا امنی و تزلزل بیزار و هراسان است. زنهار اگر یکبار دیگر به این انتحار اقتصادی دست یازیم.
9 – سفسطه متداول که میگویند اگر ما قاطی نشویم عقب میمانیم، چنان بی اعتبار و باطل است که به یک اعدامی بگویند اگر همکاری کنی بنفع تست.
این نگرانی، بیهوده است، چرا که ما از مشروطه ای که آنرا احیا و استبداد صغیر را شکستیم چه دیدیم، هنوزازتیر یپریم ارمنی، و زخم پای ستار خان در قلوب ما خونابه روانست و مزار آن راد مرد، بدور از سرزمینش، غریبانه میگرید. در انقلاب اسلامی پرچمدار بودیم و بار اول مجسمه های آریا مهر را برزمین کشیدیم و گفتیم "بیز بو شاهی ایسته میریخ والسلام"، چه شد؟
توفیق ما در سکوت پر طنین ماست. گوشهای کر دنیا ودنیامداران، برای اولین بار ما را با سکوت ما شنیدند ودر صفحه رادارهای خود دیدند. هر حرکتی این صحنه را بهم خواهد زد.
بازیگران واقعی موج سبز، چه آنهایی که زیرکانه دستی در دست لوس آنجلسیان دارند و سری به تعظیم در برابر رهبر، و چه آنهایی که محتاطانه در مرزهای خط قرمز رژیم پرسه میزنند، باید بدانند که در ایران هیچ اتفاقی اساسی روی نداده و نخواهد داد مگر ترکان ایران، آزربایجان و خاصه تبریز همیشه قهرمان، بر آن مقصد باشند.
آنهایی که سربلندی آزربایجان را حتی در میادین ورزش بر نمیتابند، و توپ قهرمانان تیم تراختور چون گلوله ای دنیایشان را بر هم میکوبد چه گستاخند اگر برای تحمیق ترکان ایران از دموکراسی و آزادی حرفی بر زبان آورند.
تاریخ، برای ما مجالی مجدد، برای ناله و زاری و گله از این وآن در آستین ندارد. اگر خطا کنیم، خود کرده ایم و خود کرده را تدبیر نیست.
در ورای چنان اشتباهی، نابودیِ هویت، موجویت و فنای ملی ماست
والسلام
موسس کنگره جهانی ترکان ایران
دکتر علیرضا نظمی افشار
23 / 11 / 1388 |
||
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم بهمن 1388ساعت 10:29 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
صدا- مصاحبه رادیو آمریکا با دکتر نظمی افشارWednesday, 27 January 2010 21:54
http://btna.info/index.php?news=4741 صدا- مصاحبه رادیو آمریکا با دکتر نظمی افشار در ارتباط با ماهیت جنبش سبز و عدم همراهی آذربایجان با این حرکت http://btna.info/index.php?news=4741
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه هفتم بهمن 1388ساعت 22:18 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
Doktor Alirıza Nazmi Afşar'ın 12.11.2009 Cenevre "BMT"deki Konuşama Metni Sayın bayanlar ve baylar Her şeyden önce beni dinlemek için bu toplantıya katılma zahmetinde bulunan bütün konuklara hoş geldiniz demek istiyorum Bugün benim buraya geliş amacım dünyanın değişik yerlerinden gelen kardeşlerimi dinlemek ve onların acılarına ortak olmaktı. Bu defaki gelişimde yine benim ülkem İran’daki adaletsizlik ve insanlık dışı eylemleri sizinle paylaşmak, kökünden kazımak ve dünyanın duyarlı tüm insanlarına duyurmak istiyorum İnsan Hakları Bildirgesi’nin ruhu, “Tüm Tebaanın Katılımı İçin Uygun ve Tarafsız Koşullar Sağlanmalıdır.” İlkesi özelliğini taşıyan bütün demokratik sistemlere yansımış bulunmaktadır Dünya İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi’nin 21. maddesinde de yer alan “İşlerin Yürütülmesine Her Kesin Katılabilmesi” ve sonucunda “Bütün Haklara Adil Usullere Göre Her Kesin Ulaşılabilmesi” ilkelerinin gerçekleşebilmesi için derin bir demokrasi kültürü, demokratik bir sistem ve siyasal katılım gerekmektedir. Özellikle etkin siyasal katılımın olmadığı ülke vatandaşları için bu ilkelerin gerçekleşmesi olanaksız gözükmektedir Ne yazık ki yaklaşık bir asırdan beri İran’da siyasal katılımı garantileyen düzen yok olmuştur. Fars Şovenistleri hâkimiyeti gasp edip kendi tekelinde tutmak için var güçleriyle, söz konusu siyasal katılım olgusunu ayaklar altına atmaktadırlar. Tekelci Fars rejimi sistematik olarak seçim sürecini, aynı zamanda idari ve askeri atamaları da kendi kontrolü altına almıştır. Bunun sonucunda İran nüfusunun % 70’i gerek yasama organına, gerekse karar alma sürecine ve kendi kaderini tayin etme konularında en küçük bir katılım hakkına dahi sahip değildir İran’daki Seçim Süreci Yalnızca Bir Komploydu Her hangi bir ülkede seçimin gerçekleşmesi için iki koşulun yerine getirilmesi kaçınılmazdır A- Seçmenlerin serbestçe seçime katılıp istedikleri oyu kullanmaları gerekir. Oy sayım sonuçları nasıl olursa olsun, gerçekler öylece kabul ve ilan edilmelidir B- En önemli ve de tercih edilen koşul, adayların halkın iradesi ve isteklerini yansıtmaları ve onların simgeleri olmalarıdır
İran’da seçim süreci “onaylanmamak” ile başlar. Ne yazık ki adaylar içinde yalnızca rejimin istekleri doğrultusunda davrananlar adaylık hakkını kazanmaktadırlar. Söz konusu rejime bağlı adayların hiç biri halkın desteğine sahip olmamakla birlikte, Fars olmayan milletlerin en basit haklarını bile tanımamakta hatta Fars olmayanlara yönelik bir karşıtlık eğilimi içindedirler Adaylık hakkını kazananlar yalnızca, iktidarı elinde tutan hâkim grubu haklı veya haksız bir biçimde destekleyenlerdir. Rejim tarafından Fars olmayan milletlerden her hangi birinin adaylığı onaylandığı takdirde, söz konusu kişi tamamen azınlık olan hâkimiyetteki grubun kontrolü ve emrinde olmak zorundadır. Bu tür adayların İran’daki milletlerin gerçek milletvekilleri olamayacağı ortadadır Adaylar onaylandıktan sonra “Seçimin Rekabet Sirki” ve oy toplama çalışmaları başlar. Bu oyunlar ise yalnızca demokrasi adına bir serap gösterişi olup, hâkimiyetin atadıklarını onaylama yönündedir Bu acımasız sistem, % 30’luk azınlık kesimin devletteki egemenliğini koruyarak, İran nüfusunun % 70’ ini oluşturan diğer vatandaşlarının sesini kesmekte, onlara Tanrı tarafından verilmiş olan doğal haklarını da ayaklar altına atmaktadır Bu acımasız ve hukuk dışı tutumun böyle sürdürülerek daha da uzaması halinde, karşı duruş ve itirazlar daha da sertleşecek, sonunda bu sürecin yerini savaş, kan ve gözyaşlarının hâkim olduğu bir kaos ortamının alması kaçınılmaz olacaktır. Nitekim benzeri olayların dünyamızda nasıl başladığına hepimiz tanık olduk Seçim sürecinde hükümetin rolü sadece kayıt işlemleri ve yasal koşulların yerine getirilmesi konusu ile sınırlı olmalıdır. Hükümetin bunların dışındaki müdahaleleri doğru ve hukuki değildir Günümüzün haksızlıklar ve adaletsizlikler ülkesi olan İran; ayrıcalıklı ve özel bir etniğin katılımıyla sınırlandırılmış dar katılımlı bir yapı yerine, milli, kültürel, mezhepsel, siyasi çeşitlilikler ve bütün vatandaşların geniş katılımı ile iftihar edilecek modern ve çağdaş bir İran olabilirdi İdari ve Askeri Atamalar Konusunda “Siyasi Katılım” Söz Konusu Değildir Üst düzey siyasi ve yasal karar alma mekanizmalarında yer alan bütün kişiler azınlık Fars etnik grubunun mensubudurlar. Yüksek askeri makamların tümü Fars azınlığından olmasına rağmen, orduda Türklerin oranı % 63, Fars dillilerin oranı ise yalnızca % 23’tür Türklerin, İran nüfusunun en az üçte birini oluşturan en kalabalık nüfus olmalarına karşın, hükümet organlarındaki temsil oranları oldukça düşük veya başka bir ifade ile yok denecek kadar azdır. Nitekim Milli Güvenlik Şurası, Koruyucular Konseyi, Yüksek Yargı Erki, bakan ve büyükelçilerin hemen hemen hepsi Fars olup Pehlevi rejiminde de olduğu gibi mevcut dini rejimde de gizli bir emre göre istihbarat, dışişleri ve içişleri bakanları kesinlikle Fars dillilerden seçilmektedirler Rejimin Gerek Yapısı, Gerekse De Tutumu Değiştirilmelidir Hükümetin temelini oluşturan devlet yapısı ve anayasası esaslı bir biçimde değiştirilmelidir. Zira mevcut anayasanın 5. ve 107. maddeleri gereğince eski hilafetin modern bir adı olan velayet-i fakih makamı tesis edilmiştir Söz konusu maddeler uyarınca velayet-i fakih makamına ülke vatandaşlarının %99,5’i seçilememektedir. Aksine bu makam 12 imamlı Şii İslam inancından olan erkek bir din adamının tekeline bırakılmıştır. Bu maddeler, kaldırılmadığı sürece tüm cinsiyet, milliyet, din, mezhep ve değişik düşüncelerin katımıyla modern ve harmonik bir toplumun oluşması olanaksızdır Bu sebeple de A- İran, “İslam Cumhuriyeti” yerine “Modern Cumhuriyet” olmalıdır. Hiç kuşkusuz İslam dini insanların şahsi yaşamında önemli bir rol oynayabilir. Ancak hükümet ve devlet işleri dini konulardan uzak tutulmalıdır B- Mevcut yasalar Fars olmayan vatandaşlarla ilgili her ne kadar adalet konusunda kısıtlı ve oldukça sınırlı özgürlükler içerse bile, yine de ciddi bir biçimde gözden geçirilip çağın ve toplumun gereksinimlerine yanıt verecek şekilde belirlenmeli ve ertelenmeden çok acil olarak yürürlüğe konulmalıdır. Aslında sorun yalnızca adil yasa ve söylemlerin yokluğu ile sınırlandırılarak ele alınmamalıdır. Mevcut yasalar içinde de adil olanları vardır. Ancak var olan yasalardan sadece Şoven Fars hükümetinin çıkarlarına ters düşmeyenler uygulamaya konulmaktadır. Diğer yasalar ise sadece sözde ve yazıda kalmakta, ama uygulanmamaktadır Bütün bunlara rağmen yalnızca temelden yapısal değişiklikleri beklemek doğru ve yeterli değildir. Günümüz koşullarında ve mevcut yasalarla ilgili önemli değişiklikler yapılabilir. Biz İran Türkleri olarak, en başta yasaların düzeltilmesi (ıslahı - reformu) doğrultusunda aşağıda sıralayacağımız dört öneriyi teklif etmekteyiz A- İran’ın çok milletli bir ülke olduğu açık bir biçimde ifade edilmelidir. Bu doğrultuda sayıca üstün olan milletlerin kullandığı diller resmi dil statüsüne yükseltilmelidir. Fars olmayan milletlerin kültür ve dillerini yasaklama ve yok etme sürecine hizmet eden yürürlükteki yasalar kaldırılıp söz konusu kültür ve dillerin hakları verilmelidir. Başka bir deyişle çok kültürlülüğü destekleyen bir süreç başlatılmalıdır. E- Millet, din, mezhep, siyasi görüş gibi hususlar sınırlandırılmadan her kesim her türlü seçim sürecinde kendi adaylarını sunma özgürlüğüne sahip olmalıdır. Böylece söz konusu gruplar hükümetin her hangi müdahalesi ve baskısı olmadan serbestçe seçimlere katılabileceklerdir Burada belirtilmiş olan değişiklikler hemen hiç vakit kaybetmeden gerçekleştirilmesi gereken maddelerdir. Ancak bunlar Birleşmiş Milletler Teşkilatı, Uluslararası Topluluklar ve burada hazır bulunan insanların desteği olmadan gerçekleşme şansı yoktur. Yine de bu değişikliklerin yapılması yaşamsal ve kaçınılmazdır İran günümüzde her ne kadar Fars olmayan milletlerin hapishanesi ve işkence yeri olarak bilinse de, yasal olarak sınırları içerisinde yaşayan bütün milletlere ait bir ülkedir. Bu nedenle bütün milletler eşit ve müttefik bir biçimde ülke idaresinde hizmet hakkına malik olup ülkede barışın sağlanmasında kendi katkıları bulunmalıdır Tanrı Sizi Korusun Alirıza Nazmi Afşar 12.11.2009 Birleşmiş Milletler Teşkilatı Cenevre, İsviçre
|
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آبان 1388ساعت 15:15 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
متن سخنرانی دکتر علیرضا نظمی افشار در سازمان ملل . ژنو خانمها و آقایان پروسه انتخابات در ایران، فقط یک دسیسه است؛ برای اینکه کشوری قادر به انجام انتخاباتی عادلانه باشد، دو شرط ضروری است که: تغییر در ساختار، و روشهای رژیم، هردو، ضروری است.
|
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت 17:2 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
09 Kasım 2009 Pazartesi Günü Türk Dünyası İnsan Hakları Derneği İstanbul Temsilciliğinin himayelerinde Türk Dünyası Araştırmaları Vakfını ziyaret ederek Vakıf Genel Başkanı Sayın Prf.Dr.Turan YAZGAN,Türk Ocakları Kadıköy Başkanı Dr.Namık KURT,Vakıf Müdürü Dr.Metin KÖSE ve Araştırmacı Gazeteci Yazar Necdet SEVİNÇ le biraraya gelerek görüş alışverişinde bulundu ve burada Prf.Dr.Turan YAZGAN'ın misafiri olarak öğle yemeğini birlikte yediler. Daha sonra İstanbul Üniversitesini ziyaret eden Dr.Alirıza NAZMİ AFŞAR İktisat Sosyolojisi Ana Bilim Dalı Başkanı ve İstanbul Üniversitesi Senatosu Üyesi Sayın Prf.Dr.Mustafa E. ERKAL ile görüş alışverişinde bulundu. 09 Kasım 2009 Pazartesi Akşamı Türk Dünyası İnsan Hakları Derneği İstanbul Temsilciliğinin Florya Görkem Kilis Sofrasında onuruna verilen yemekte davete icabet eden Sivil Toplum Kuruluşları Temsilcileri ve İş Adamlarıyla birarada olan Dr.AFŞAR İran Türklüğü ve sorunları hakkında bilgi vererek sohbet etme fısatı buldu. Teşrifleriyle İHAF Uluslar Arası İnsan Hakları Federasyonu Genel Başkanı Abdullah BUKSUR, Türk Dünyası İnsan Hakları Derneği İstanbul Temsilcisi Erol ŞAHİNGİL,İl Genel Sekreteri Mahmut ORAL,İl Başkan Yardımcısı Av.İsmail TOSUN,Dernek Üyeleri Kıymet ULUBAY,Nimet ULUBAY,Ülkü ORAL ve TDİHD Fransa Temsilcisi ve Sorbon Üniversitesi Öğretim Üyesi Yüksek Av.Cengiz TURAN, İran İnsan Hakları Başkanı Av.İsmail MEYDANİ,Yeditepe Üniversitesi Öğretim Üyesi Yrd.Doç.Dr.Babek CEVAŞİR, Aydınlar Ocağı Genel Başkanı Prf.Dr.Mustafa E.ERKAL, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Prf.Dr.Hasan KÖNİ, Bulgaristan Türkleri Derneği Genel Başkanı Prf.Dr.Hayati DURMAZ, Hoca Ahmet YESEVİ Vakfından Genel Başkan Erdoğan ASLIYÜCE ile Mütevelli Heyeti Üyeleri Temel CAN ve Ekrem ÖZDEMİR, Doğu Türkistan Vakfı Başkan Vekili Prf.Dr.Mahmut KAŞGARLI veMütevelli Heyeti Üyesi Hamit GÖKTÜRK, Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Genel Başkanı Av.Şerafettin YILMAZ, Prf.Dr.Ömer AKSU, Avrasya Bir Vakfı Genel Başkanı Şaban GÜLBAHAR ile A Yayıcılık A.Ş.Yönetim Kurulu Başkanı Ahmet ÇELİK yemeği onurlandırdılar. Türkiye'deki temaslarını tamamlayan İran Türkleri Araştırma Merkezi Genel Başkanı Dr.Alirıza NAZMİ AFŞAR 10 Kasım 2009 günü Dünya Azınlıklar Platformunda İran Türklerinin sorunlarını anlatmak üzere Cenevre'ye gitti. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم آبان 1388ساعت 18:35 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
بیوگرافی دکترعلیرضا نظمی افشار
تاریخ ومحل تولد : شهریور 1320 شهر ارومیه آزربایجان غربی محل اقامت فعلی: حومه سانفرانسیسکو- ایالت کالیفرنیا- آمریکا اولاد : سه فرزند دختر و چهار نواده
فرزند باقر خان نظمی افشار نوه محمد حسن خان امیر نظمی افشار ملقب به نظم السلطنه افشار اصالت مادری : از سلاله شاهان قاجار فرزند شوکت الملوک ملک قاسمی نوه شاهزاده امامقلی میرزا حاکم وقت آزربایجان نتیجه شاهزاده ملک میرزا والی وقت آزربایجان تحصیلات علمی : دیپلم از دبیرستان صائب ارومیه لیسانس ادبیات از دانشگاه تبریز فوق لیسانس و دکترای ادبیات تطبیقی از دانشگاه نوشاتل. سوئیس لیسانس اقتصاد از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی فوق لیسانس اقتصاد بازرگانی از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی دکترای اقتصاد بین الملل از دانشگاه نیو پورت آمریکا فو ق تخصص در مبحث : International Monetary 1- پول جهانی 2- پروژههای بین المللی مالی در ممالک در حال توسعه Finance in Developing Countries مدیریت های اجرائی: قبل از انقلاب : رئیس اداره آموزش و پرورش ارومیه مدرّسِ مدعوّ در دانشگاه ارومیه بعد از انقلاب : - مدیر ناحیه ای کمپانی های زنجیره ای – دانشجو. آمریکا - دو سال "مدیر نمونه" از ایالت کالیفرنیا شناخته شده است . سال های 2000-2001 - بیوگرافی شان در نشریهِ ثبت احوال شخصیت های آمریکا درج میباشد سال 2004 و 2005 - سالهاست که به عنوان مشاور مالی کنگره آمریکا سال 2000- تا حال - در سال 1997 نظر به موفقیت بی نظیر ایشان در تهیه، تحلیل، وتمویل پروژه معروف"شهر صنعتی" ایالت "شین یانگ" چین (ترکستان شرقی) با هزینه یک میلیارد و سیصد ملیون دولار، بعنوان "شهروند افتخاری" کشور چین (ترکستان شرقی) مفتخر گردیده است. فعالیتهای سیاسی: عضو موسس داک "کنگره جهانی آزربایجان" سال 1997 -1998 مسئول روابط بین المللی داک در سال 1997 دبیرکل داک در سال 1998 مو سس جبهه ملی آزربایجان ایران 2003 مسئول جبهه ملی آزربایجان ایران سال 2003- 2005 رئیس دیپلماتیک کمیسیون آذربایجان ایران سال 2006 تاسیس و مدیریت برنامه تلویزیونی "آنا یوردو" با هزینه شخصی خود. سال 2004 - 2005. موسس و رئیس گنگره جهانی ترکان ایران سال 2009 موسس و رئیس مرکز مطا لعات استراتژیک ترکان ایران سال 2009
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 20:17 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
DOKTOR ALİRIZA NAZMİ AFŞAR |
||
|
+
نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت 19:59 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
محضر مبارک جناب دکتر علیرضا نظمی افشار |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 11:16 توسط دانشجویان
|
|
||
|
|
|
|
|
Tarixler Yaradan Böyük Türk Ulusu . Milleti Deyerli Azerbaycanlı, Horasanlı, Güney İran’dakı Qaşqay elimiz ve bütün İran’daki Türk bacı ve qardaşlarım; Tarixler yaradan böyük Türk ulusu (milleti), milli zülme uğrayan İran’daki öteki etniklerle birlikte, ulusal yaşamının en hessas ve dönüm nöqtesi olan bir dönemini yaşamaqdadır. Bildiyiniz kimi İran’da azınlıq bir kesim hükumet orğanlarına sinsice sızmaqla, bu hakimiyeti çoğunluğun haqlarına saldırı ve qesbkarlıq aracı olaraq qullanmaqdadır. Son dönemlerde söz qonusu azınlıq ve basqıcı kesim öz aralarında da amansız bir reqabet ve güç paylaşımına girişmişdirler. Ne yazıq ki hakimyetde olanlar, ölkede yaşayan etniklerin haqları ve kimliyini savunma ve gelişdirme yönünde her hansı bir olumlu adım atmamaqda ve insanların düşünce, inanç, özgürlük ve canlarını bir oyuncaq olaraq görmekdedirler. İnsani açıdan uyğulanan bu basqı ve axıdılan qanlar bizi de qayğılandıraraq derinden üzmüşdür. Yüz ilden beri İran’da yapılan bu basqı ve zülmler, görmezden gelinerek, qana bulanmış eller de isticesine sıxılmışdır. Ne yazıq ki bu sürec yene de devam etmekdedir. Son olaylarla ilgili böyük Türk ulusunun sessiz ve anlamlı hayqırışları, ister milletimizin qelbinin döyündüyü Azerbaycan’da, isterse tarixin böyük geçidi olan Xorasan’da ve isterse de Güney İran’dakı Qaşqay ve başqa Türk ellerimizde olsun, dar görüşlü bu bağnazları düşünmeye ve etiraf etmeye zorlamışdır. Biz de, aslan qadınlarımız ve igit Türk böyüklerimizden esinlenerek milletimizin mücadilesinin hükümet içindeki çatışmalarda kirletilmemsini istemekde ve bu oyuna gelmemesi üçün xalqımızı uyramaqdayıq. Unutmamaq gerekir ki, ne bu qaranlıq hakimiyetin bizim milli haqlarımıza tehemmülleri vardır, ne de yaşıl etirazçılar ulusumuza haqq tanımaqdadırlar. Azıcıq ışıqlı görünen bu göz qırpmalarının arxasındaki niyet, hakimiyet üzengisine oturmaq üçün, gecnlerimizin qanını yalnızca arac olaraq görmektedir. Sonucda ise basqı altında tutulan mezlum milletler yene de tarixin çarmıxına gerilecekdirler. Bizim tarixi çıxarlarımızın rejim içinde qarşıtlıqların sürdürülmesinde olduğunu belirtmemiz gerekir. Kültür qatili qesbkar hakimiyeti desteklemeyimiz yanlış sonuclar vereceyi kimi, yaşıllar hereketi ile de ses sese vermeyimiz, ister istemez Musevi, Refsencani ve Xatemi kimi hakimiyet başında yer alanların 24 illik kültür qetli ve milletsizleştirme sürecine göz yumduğumuzu ve bu süreci onayladığımız anlamına gelmekdedir. Bu şexslerin heç birisi ortaklıq ve edalet olğularına inanmamaqdadırlar. Bu nedenle de biz bu aşağılıq eylencenin oyuncağı olmayacağımızı açıqlamaqdayıq. Son zamanlarda rejimin gizli elleri Türk mücadileçilerinin sıralarını parçalmağa ve bu herektde ikilik yartmaq üçün görevlendirilmişdirler. Bu doğrultuda söz qonusu kesim qatil ve cinayetkar Hüseyin Musevi’ni “Mir Hüseyin Musevi Tebrizi” ve İslam qatili cinayetkar rejimi de “İslam Cumhuriyeti Düzeni” olaraq sunmaqdadırlar. Ancaq bizim bilincli ve bilge ulusumuzun bu axmaqlaştırmağa boyun eymeyeceyini bilmeleri gererkmektedir. Bu çekişme ve çatışmaların bize yarayan çekişmeler olmadığı ortadadır ve bu sözde islahatçılar bizim durumumuzu düzeltmeye ve islah etmeye inanmamaqdadırlar. Azerbaycan ve İran Türkleri, İran yolunda canlarından geçselerde, İranı yönetenler Azerbaycan ve İran Türklerine yaramamaqdadırlar.
Doktor Eliriza Nezmi Afşar Amerika - Kaliforniya 1388 / 6 / 30
|
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه سی و یکم شهریور 1388ساعت 23:32 توسط دانشجویان
|
|
||